Ebanjelioko pasarte honek fedearen eta konfiantzaren bidea irudikatzeko balio dezake. Ikasleak ekaitzaren erdian daude, beldurrak eta ziurgabetasunak inguratuta. Guk ere sarritan horrela senti gaitezke, bizi behar ditugun egoerak direla eta. Beldur eta segurtasun falta horien aurrean, ordea, Jesus gertu izan dezakegu, haren presentzia ezagutzea sarritan erraza ez bada ere. Ikasleei horrelaxe gertatzen zaie, eta ondorioz, Jesus ur gainean ibiliz hurbiltzen zaienean, lehenik beldurra sentitzen dute. Haren hitza entzun beharko dute lasaitasuna lortzeko: «Izan bihotz! Ni naiz; ez beldur izan!». Pedrok ausardiaz erantzuten dio deiari eta ontzitik irteten da. Hala ere, haizeari begiratzen dionean, zalantza nagusitzen zaio eta hondoratzen hasten da. Gure fedearekin ere antzera gertatzen da: Jesusengan begiak jarrita aurrera egiten dugu, baina beldurrek eta arazoek haren presentzia estaltzen dutenean, indarra ahultzen zaigu. Hala ere, Jesusek ez du inoiz Pedro bakarrik uzten; eskua luzatu eta altxatzen du. Hori da Ebanjelioaren mezurik ederrena: Jainkoa beti dago gure ondoan, baita ahulen sentitzen garenean ere.

Jesusen aurrean, gaurko ebanjelioa kontenplatu, eta berarekin elkarrizketan erantzun: Zure bizitzako ekaitzen aurrean, Jesusengan konfiantza jartzeko gauza al zara, ala askotan beldurra al da garaitzen eta zure egitekoa baldintzatzen duena? Zergatik? Zer eskatuko zenioke Jesusi?

Jon Ona