Gaurko berrionean bi maisu edo agintari erlijioso motaren arteko gatazka aurkitzen dugu. Horietako bakoitzak erlijioa eta Jainkoaren egia ulertzeko bi modu ezberdin agertzen ditu. Fariseuek kanpoko arauei erreparatzen diete, eta Jesusi aurpegiratzen diote bere ikasleek ez dutela zaharren tradizioa jarraitzen; zehazki, jan aurretik ez dituztela eskuak garbitzen. Jesusek, bere aldetik, fariseuen aginpideari uko egiten dio, erratuta omen dabiltzalako; kanpokoari erreparatzen diote, baina benetan garrantzizkoena dena barrukoa da. Barrutik ateratzen denak gizakiaren motibazioei eta asmoei erantzuten die; eta horrek zehazten du gizakiak benetan merezi duen balorazio morala. Ez da eztabaida hutsala, izan ere, gauzen ikuspegi zuzenari buruzko eztabaida da. Erabakigarria da egite-onean asmatzeko eta huskerietan ez galtzeko. Begiradaren jarrera egokia galtzeak benetan garrantzitsuena zer den ulertzeko sentsibilitatea galtzea dakar, eta horrelaxe gertatzen denean, orduan itsu bihurtzen gara, eta Jainkoari buruz predikatzen eta irakasten dugunak ez dio Egiari erantzuten. Hori da, hain zuzen, Jesusen arabera fariseuei gertatzen zaiena. Gaurko Ebanjelioak horrelako arazoaren seriotasuna gogorarazten digu, baina ikuspuntu zuzena erakusten diguten funtsezko erreferenteak ez galtzeko beharra ere gogorarazten digu. Kristauok benetako ikuspuntua erakusten digun benetako maisua ezagutzen dugu Jesusengan; bera da funtsezko erreferentea. Abisu bat dugu teorian hala aitortzen dugun kristauentzat, baina praktikan mila erreferenteren artean galduta ibili ohi garenontzat; egoera bat, bestalde, zaila ez dena gaur egungo munduan.

Jesusen aurrean, gaurko berriona gogoan hartu, eta Jesusekin elkarrizketan hausnartu: Zein neurritan hartzen dugu Jesus gure bizi-aukeren eta balio-sistemaren erreferentetzat? Zergatik?

Jon Ona