HITZA
Bizitza Ebanjelioaren argitan: egunero tartea hartzeko gonbidapena
Ekainak 13
Jesusen gurasoak Jerusalemera joaten ziren urtero erromes Pazko-jaietan. Jesusek hamabi urte bete zituenean, Jerusalemera igo ziren jaietara, ohitura zen bezala. Jaiegunak bukaturik gurasoak etxerantz abiatu zirenean, Jesus haurra Jerusalemen gelditu zen, haiek jakin gabe. Erromes-kideen artean zetorrelakoan, egun bateko bidea egin ondoren, haren bila hasi ziren taldeko ahaideen eta ezagunen artean. Eta aurkitzen ez zutelarik, Jerusalemera itzuli ziren haren bila. Hiru egunen buruan, tenpluan aurkitu zuten, irakasleen artean eserita, haiei entzuten eta galdezka. Entzuten zioten guztiak txunditurik zeuden erantzunetan azaltzen zuen argitasunagatik. Gurasoak, ikusi zutenean, harriturik gelditu ziren, eta amak esan zion: «Seme, baina zergatik egin diguzu hori? Horra nolako atsekabez ibili garen aita eta biok zure bila!». Hark erantzun zien: «Zergatik ibili zarete nire bila? Ez al zenekiten Nik neure Aitaren etxean egon behar dudala?». Haiek, ordea, ez zuten ulertu zer esan nahi zien. Jesus Nazaretera jaitsi zen haiekin, eta haien menpean bizi zen. Haren amak bere bihotzean gordetzen zituen gauza hauek guztiak.
Lukas 2, 41-51.

Galdurik eta aurkiturik
Gurasoak hiru egunez ibili ziren Jesus bilatzen. Hiru egun larri, beldurrez eta atsekabez beterik. Eta aurkitu zutenean, ez zuten ulertu hark esandakoa.
Gaur ere badira galdutako seme-alaben bila dabiltzan gurasoak, eta gurasoen bila dabiltzan seme-alaben milaka familien kasuak. Migrazioan, gerran, banaketan, isiltasunean. Maitasuna bilatze horretan agertzen da, azkenean.
Baina pasarteak beste zerbait ere esaten digu. Jesus ez dago galduta. Bere Aitaren etxean dago, bilatzen, galdetzen, entzuten. Gaztetasunak badu bere barne-bidea, bere galderak, bere sakontasuna. Helduon eginkizuna ez da kontrolatzea, laguntzea baizik. Mariaren jarrerak markatzen du bidea. Ulertu ez arren, bihotzean gordetzen ditu gauza guztiak. Maitasunak ez du beti azalpenik behar, presentzia nahikoa da.
* Ebanjelioaren testuak Loyola Komunikazio Taldearen baimenarekin.
0 Comments