Tentsio handiko eszena: Jesu judua da, eta “juduek” hil nahi dute; hau da, herri bereko erlijio‑ eta botere‑egiturek ikusten dute arriskutsutzat. Hau ez da anekdota historiko hutsa: Jesuren bizitza ‘gatazkatsua’ dugu, “liberazioaren alde eta zapalketaren kontra” kokatzen delako, eta horrek talka sortzen du (sortu beharko luke?) garaian-garaiko egitura erlijioso‑politikoekin.

Era  berean, Garizuma ez litzateke barne‑sentimendua hunkitzeko sasoai baino ez, justizia-bidea gogora ekarri eta justizia-bihotza beratzeko garaia ere  bada.

“Ez zuen Judean ibili nahi, juduek hil egin nahi baitzuten”. Ez dira noski “juduak” oro har, baizik eta agintari erlijioso‑politikoen sare jakin bat; bere boterea kolokan jartzen dion edonor isilarazi nahi duena.

Jesuk ez du txarto ulertutako neutralitate espiritual lauso bat proposatzen; “Jainkoaren erregetza” iragartzen du, eta horrek egitura zehatzak ukitzen ditu: aberatsen eta pobreen arteko desberdintasuna, erlijioaren erabilkeria zapalduen kontra (Trump-en tranpa kasu, ez solik…), ‘inperioa’ren lasaitasuna… Jainkoarengandik datorren Mesias hau  ez da inperioaren edo Tenpluaren aliatua; Mesias hau herri zapalduaren aldeko Jainkoaren utopia bizia da.

Jesuk Tenpluan oihu egiten duenean –“Ni ez naiz neurez etorri, fidagarria denak bidali nau”–, zehazten ari da bere proiektuaren iturria: ez da bere egitasmo pertsonal bat, ezta mugimendu zelota huts bat ere, baizik eta Jainkoaren erreinuaren kausa. Eta kausa hori, oso konkretua da: pobreen aldeko hautua, (zentzu zabalean ulerturik), zorigaiztoko egitura historikoak zalantzan jarriz. “Mesias” honek, gaixoak sendatzen ditu, baztertuak biltzen, legeak zapalduen alde interpretatzen, diruaren eta boterearen idolatria salatzen…; eta horregatik bihurtzen da hil beharreko pertsona, esan dezadan bidenabar, bere borondate eta gogoaren kontra!

Pobreen eta biktimen kanpamentuan jarriko al dugu gure jai-etxola, Jainkoaren Mesias askatzailearen aldeko hautua eginez? Egun, geu ere parte garen gure egiturek –Elizarenek, ekonomiarenek, gizarte‑ereduenek– nola hartzen dute/dugu Jesu askatzailea? Ongietorria ematen diogu, ala “erdi ezkutuan” ibiltzera behartzen dugu? Zerk ematen digu benetan beldurra?

Juankar Olaeta