“Barkamena hitzaren gaztelaniazko etimologiari begiratuko bagenio (per-don), “guztiz eman” edo “erabat oparitu” esan nahi du (per-aurrizkia  “erabat”, eta donare: “eman, oparitu”). Izan ere, barkamena erabateko oparia da: gaizki egindakoaren aurrean, besteak mendekua edo beste horrenbesteko neurria itzuli beharrean, ahaztu, alde batera utzi edo askatzen duelako korapiloa.

Justizia eskatzeko dauden ohiko moduak,  Tallionen legea edo zigor baten bidez legeek ezarritako neurriak betetzea izaten dira. Hauek ez dira, ordea, Jainkoarenak. Jesusek errukia eta barkamena proposatzen ditu amaiezina den maitasun iturriaren eredu modura. Jesusek bere bizitzan zehar hainbat aldiz egin zuen bezala, legeen gainetik errukia eta barkamena aldarrikatu eta koherentziaz erabili zituen gatazkak eraldatzeko. Hortxe daukagu Jesus, esate baterako, harrika akabatu nahi zuten emakumearen ondoan, legeei desafio eginez: errukia eta barkamena. Edota gurutzean hilzorian zegoenean ere, bere erasotzaileentzat barkamena eskatuz imajina ezinezko minak zeharkatzen zuelarik eta barkaezina izan daitekeen ekintzaren aurrean: “Jauna, barka itzazu…”.

Justiziaren aurrean, errukia da Jesusen formula eta korapiloak askatzeko modua, barkamena. Erraz esaten dugu baina Jesusi begiratu eta bere eredua, jarrerak, ekintzak, hitzak, begiradak eta sentimenduak izatea etengabe eskatu behar dugu guztiz bihotz-berritzeko. Ausartuko al gara errukitsu eta baldintzarik gabe barkatzen duten gizon-emakumeak izaten?”

Itziar Errandonea