“Nire etxea otoitz-etxe izango da”, baina tenpluan salerosketan ari dira; Jainkoaren izenean, eta Jainkoari eskaintzeko sakrifizioak dituzte salgai, baina garrantzizkoena ahaztu zaie: sakrifizioa ez da diruz neurtzen, barnetik ateratzen den maitasunez baizik; Jainkoari eta lagun-hurkoari diogun maitasunez.

Saltzaileak “lapur-zulo” bihurtu dute tenplua; badirudi dirua dela bihotzean daramaten altxorra, Jainkoa baztertuz. Nola ez haserretu.

Baina utz ditzagun harrizko tenpluak; ederrak badira ere gizakiak eginikoak dira. Orain zutik badaude ere, eror daitezken harriak besterik ez dira.

Aldiz, gu gara Jainkoaren tenplu biziak, Jainkoaren irudira eginak, eta guri ere galdera egitea tokatzen zaigu: gure tenpluak lapur-zulo bihurtu al dira? Hau da, beste altxorrez betea al dago, Jainkoa baztertzen duten beste altxorrez?

Otoitza ez da hitza, dio Teresa Jesusenak, baizik maitasuna. Ekin diezaiogun maitasuna den otoitzari, eta Jainkoa bazterturik badugu, jarri dezagun bere lekuan, Jainkoarentzat balio ez duten altxorrak baztertuz.

Muñoa