Bizitza gure aurretik doa, pasatu egiten zaigu, egunerokotasunean murgildurik gaudela, eta ez dugu ez begiratzen, ez ikusten. Agian galdetu beharko genioke geure buruari, geure bihotzari zer den benetan beharrezkoena.

Gaurko itsuak galdetu egiten du, eta laister jabetzen da bere bihotza sendatuko duena bere aurrean duela, oraindik ikusten ez badu ere; barrutik sortzen zaion deiadarra horren seinale, itxaropenaren deiadarra da berea.

Eta gu? Jabetzen al gara horretaz? Bai gure itsutasunaz, bai sendabideaz? Ateratzen al zaigu barrutik Jainkoari  itxaropenez luzatuko diogun deiadarra?

Agian guk ere somatzen ditugu, bai gure barnean, bai kanpoan, isiltzera gonbidatzen gaituzten ahotsak… edota deiadar handiagoa egitera bultzatzen gaituenak.

Eta honetan topo egiten du Jesusen begiradarekin, eta horra hor Jesusek luzatzen duen galdera: “Zer nahi duzu Nik zuri egitea?”

Pasarteak jarraitzen badu ere, nik hemen amaitzen dut; kontua ez da itsuak zer erantzuten duen, baizik eta galdera honi erantzuterakoan, Jainkoaren begiradapean, zer den barrutik ateratzen zaiguna?

Itsuarentzat ikustea bizi berri batera ekitera eraman zuen; eta zu, Jainkoaren begiradapean, prest al zaude bizitza berri batera ekiteko? Izan dezagun ausardia galderari erantzuteko.

Muñoa