Barne deia eta gogoa suerta daitezke zoriontsu izatearen irrika. Errazak ala zailak ote dira oinarrizko gogo eta gurari horiek lortzeko saioak? Aristotelesek etikarekin lotzen zuen zoriona, on-bide zuzenetan jardutearekin. Erabat eginda edo amaituta ez dagoen zerbait denez, aurkitzen joan behar da. Eraikitzen.

Ebanjelioaren azalpenak antzekoa dirudi, lehen itxuran behintzat. Hala eta guztiz, Zoriona definitu gabe uzten du. Zergatik? Zorion-bidea ez delako ekintza bakar batzuetara mugatua. Horregatik oinarrizko egitaraua damaigu. Hori bai, ekintza-bide zehatzak azalduz. Ez behin betikoak, baizik lehentasun nagusiak. Nondik-norako nahiko argiak proposatu arren, norberaren esku geratzen dira datozkigun bizi-baldintza, muga eta gertaerei egokitzapenak egitea.

Jesusek hots egindako Zorion-deiak bizitzaren korronte beti berriak eskatzen dituen aldaketak eta moldaerak egiteko lekua uzten du. Baina moldaeretan geratu gabe, ekinaldi jarraituetan ere iraunez. Bizitza amaitzen ez den eraikuntza baita.

Bestalde, ahaleginaz gain, Zorionak badu beste alde bat: opari bezala ere heldu eta txertatu zaigula.

Patxi Otamendi