A ze elkargune miresgarria! Emakume bi, senitartekoak, Maria eta Isabel: amatasunari prest egonez, gorputz eta bihotz betean. Eta giza bizi berriak indarra hartzen doazen neurrian, fedeari ateak zabalik jartzen dira biak.

Maria eta Isabelek Jainkoaren bizi indarra somatzen dute euren barrenean, giza semea dator haien bitartez mundura. Israel herriarentzat, seme bien bitartez, aldi berria sortzen da. Zer bitartekari behar ditu gure munduak aldi berriari zirrikitu bat zabaltzeko?

Narratzaileak dio, espero ez zuten gertaera zela bientzat: batak hainbeste urte itxaron zuen semea ez zitzaiolako heldu, eta gazteenak oraindik giza familia antolatu gabe zegoelako. Baina, Jainkoa bedeinkapenean ageri da: uste ez zuten denboran eta moduan. Aipagarria nola onartzen duten berria, nahiz eta euren planak hankaz gora jarri. Jainkoaren asmoei nola eman adore, zelan egin toki?

Mariarengan, Jainkoaren ongi esateak itxaropena eta poza sortzen du; hor doa bizi-bizi, lasterka honen berri ematera. Bera bitarteko delarik, Jainkoaren Berri Ona giza bidea hartzera doa. Nola ez haren alde jarri bere izate eta egite osoa!

Gaur ere, jainkozaletasunak, abian jartzen gaitu, Nazareteko neskatilaren antzera: hori bai mezulari onaren izatea, misiolari izanez, gizatasun ezaren ertzeraino abiaturik…

Jauna, Mariaren antzera, abian jarri gaitezela, Zugan jarritako konfiantzaren poza ezagutu dezagun; eta bere bitartez ikasi dezagula zure asmoen alde jartzen gure izate, ahalmen eta ondasunak.

Ana Berrizbeitia